— Mam na imię Mikołaj Weyer, — przedstawił się nieznajomy. «Dzwonię, aby poinformować Cię, że Allara nie wróci do domu.”
Nie mogła zrozumieć dokładnych słów Bram, tylko gniew, narastający w słuchawce. Mikołaj słuchał, nie reagując.
— Nie-odpowiedział chłodno. «Nie dostajesz wyjaśnienia. Od teraz jest pod moją ochroną. Jeśli skontaktujesz się z nią, będziesz szedł za nią lub ponownie zbliżysz się do niej, uznam to zagrożenie.”
Po kolejnym wybuchu krzyku Nikołaj zakończył rozmowę i oddał jej telefon.
«Co właśnie zrobiłeś?- Szepnęła Allara.
«Usunąłem jego dostęp do ciebie.”
«Nie znasz go. Przyjdzie po mnie.”
Nikołaj przykucnął obok niej. «Ludzie tacy jak Bram są potężni tylko wtedy, gdy ich ofiary są same. Nie jesteś już sama.”
Ledwo znała tego mężczyznę. Imię Nikolai Veyer nic dla niej nie znaczyło, dopóki nie wyjaśnił, że prowadził potężną organizację w Bostonie — coś, co większość ludzi nazwałaby po prostu mafią.
«Nie chcę być zamieszana w nic nielegalnego» — powiedziała nerwowo.
«Nie będziesz» — odpowiedział. «Niczego od ciebie nie chcę. Potrzebujesz bezpiecznego miejsca, jedzenia, odpoczynku i czasu na wyleczenie.”
Część z nich chciała odmówić. Ale inna część pamiętała przemoc Brama, siniaki ukryte pod wysokimi kołnierzami i strach, który nosiła każdego dnia.
Więc się zgodziła.
Nikołaj przywiózł ją do swojego penthouse ‘ u z widokiem na Port w Bostonie. Tam poznała Meerę, starszą kobietę, która powitała ją delikatnie i dała jej miejsce na regenerację.
Po raz pierwszy od miesięcy Allara zamknęła za sobą drzwi i wiedziała, że nikt ich nie otworzy.
Uzdrowienie przyszło powoli. Mniej przypominało wolność, a bardziej drobne czynności pielęgnacyjne-ciepłą zupę, nieprzerwany sen, spokojne wieczory i brak strachu.
Nikołaj nigdy jej nie popchnął. Nigdy nie żądał odpowiedzi ani nie dotykał jej bez pozwolenia. Zamiast tego wysłuchał jej rozmowy o jej pracy nad przywracaniem rzadkich książek w Boston Public Library. Po cichu zorganizował dodatkową ochronę w bibliotece i wspierał jej karierę, nie oczekując niczego w zamian.
Z biegiem czasu zaufanie zamieniło się w miłość.
Pewnego wieczoru, kiedy razem oglądali stary film, Nikołaj w końcu przyznał się do tego, co powstrzymywał.
«Jestem w tobie zakochany» — powiedział. «Wiem, że jestem niebezpieczny i Wiem, że Twoje życie wciąż się leczy. Ale musiałaś wiedzieć.”
Allara przeszła przez pokój i najpierw go pocałowała.
Kilka miesięcy później na jej cześć odrestaurował całe skrzydło rzadkich książek w bibliotece i zaproponował pierścionek z szafirem.
Zgodziła się.
Ale szczęście nie trwało długo spokojnie.
Przestępca o imieniu Silas Crown zaatakował ich po tym, jak Nikołaj zniszczył jego sieć handlu ludźmi. Groźby nasiliły się, zaostrzyły się Zabezpieczenia, a ich ślub stał się mocno strzeżony.
Podczas ceremonii poza murami posiadłości wybuchły strzały.
Nicholas nakazał Allarze wydostać się w bezpieczne miejsce, a sam stanął twarzą w twarz z napastnikami. Eksplozje wstrząsnęły posiadłością i nastąpiła gwałtowna Bitwa. Choć ranny, Nikołaj przeżył, a Silas został ostatecznie schwytany.
Najgorsza zdrada przyszła później.
Świata — kobieta, której Аллара ufała, — potajemnie przekazywała Silas informacji. Ale prawda była bardziej skomplikowana, niż po prostu zdrada: Silas porwał córkę Światy i groził, że zabije ją, jeśli na Świecie nie będzie współpracować.
Mimo wszystko Allara przekonała Nikołaja, by pomógł uratować młodą kobietę. Znaleźli ją żywą, a Silas został później skazany w sądzie federalnym.
Po zakończeniu chaosu Nikołaj powoli przekształcił części swojego przestępczego imperium w legalne interesy. Razem, on i Allara otworzyli rzadką księgarnię obok biblioteki.
Kilka miesięcy później zorganizowali tam drugi ślub-prosty, spokojny i wolny od przemocy.
Żadnego strzału.
Żadnych eksplozji.
Tylko przyjaciele, książki i obietnice.
Później, podczas śnieżnego zimowego poranka, Allara odkryła, że jest w ciąży. Kiedy pokazała Nikołajowi test, przerażający szef przestępczości wyglądał na przerażonego i jednocześnie uszczęśliwionego.
Ich córka, Mira, urodziła się następnej jesieni.
Trzymając swoje dziecko po raz pierwszy, Nikołaj obiecał jej, że nigdy nie dorośnie, zastanawiając się, czy warto ją uratować.
Gdy Allara obserwowała go z córką, pomyślała o tym, jak wszystko się zaczęło — podłoga sklepu spożywczego, nieznajomy wyciągający rękę, by jej pomóc, i chwila, która na zawsze zmieniła ich życie.
Poszła kupić artykuły spożywcze.
Zamiast tego znalazła dom.
